Goście

Marta Kładź-Kocot – autorka dwutomowej powieści fantasy „Noc kota, dzień sowy” oraz książki „Dwa bieguny mitopoetyki. Archetypowe narracje w twórczości J.R.R. Tolkiena i Stanisława Lema”. Pisuje również artykuły naukowe o fantastyce i mitach, opowiadania oraz teksty publicystyczne.
Uzależniona od czytania, okularów przeciwsłonecznych, dobrej kawy, zadawania tekstom nietypowych pytań i wewnętrznego sarkastycznego komentatora rzeczywistości. Lubi zapomniane słowa i dziwaczne teorie.

 

Renata Rusnak – rocznik 1974, tłumaczka literatury ukraińskiej, pisarka, blogerka. Inicjatorka wydarzeń kulturalnych i kulinarnych, propagatorka świadomego życia i odpowiedzialnych wyborów konsumenckich. Matka trzech kotów, jednego syna – kontrabasisty jazzowego oraz własnego wewnętrznego dziecka. W kuchni uzależniona od jabłek i kapusty, w życiu od pasji i słabości.
(więcej: http://renatarusnak.com/witaj/ )

źródło: http://renatarusnak.com/ksiazka/

 

Mirosław Gołuński –  dr n. hum., adiunkt na UKW w Bydgoszczy. Od lat interesujący się fantastyką, powieścią historyczną, mitami i wszelkimi możliwymi powiązaniami między nimi. Opublikował kilka artykułów naukowych o fantastyce, znacznie więcej recenzji („Szortal”). Współtwórca Centrum Kultury Fantastycznej przy MCK w Bydgoszczy oraz Literackich Trójkątów Fantastycznych. Juror w konkursach literackich (m.in. „Ostatni Dzień Pary II”).
Lubi dobrą literaturę fantastyczną, której i tak czyta mniej niżby chciał. Nie boi się mówić i mieć własne zdanie, co niektórych czasem wkurza. Czerpie radość z brania udziału w konwentowych panelach w towarzystwie świetnych współpanalistów, gdy razem zmuszają słuchaczy do myślenia. Przy okazji prelekcji pokazuje, jak ważna jest mądrze czytana literatura (i mity), a sam akt lektury może być nie tylko przyjemny, ale również bardzo twórczy.

 

Witold Jabłoński jest pisarzem, tłumaczem, kusicielem, estetą, lekkostrawnym cynikiem. Ukończył polonistykę na Uniwersytecie Łódzkim, mieszka i pracuje w Łodzi. Uprawia fantasy historyczną (cykl „Gwiazda Wenus, gwiazda Lucyfer”, „Fryne hetera”, „Słowo i miecz” – w przygotowaniu kontynuacja „Ślepy demon”) oraz miejski horror („Miasto Nawiedzonych” – fragmenty dostępne na spoti.pl). Przekłada rosyjską fantastykę, m.in. powieści Kira Bułyczowa, a także Mariny i Siergieja Diaczenków. Pomawiany o szerzenie antyklerykalizmu, satanizmu i deprawowanie młodzieży przy piwie na konwentach fantastyki, w rzeczywistości ma naturę pustelnika lub pogańskiego filozofa. Prywatnie raczej nieszkodliwy, a ponoć nawet sympatyczny. Pracuje dużo w domu, potem wyrusza w świat. Całym światem bywa często ulica Piotrkowska ze swymi jedynymi w swoim rodzaju pubami i kawiarniami. Tak, czy owak, pisarz jest dzieckiem dużego miasta i najbardziej lubi wyjeżdżać do innych dużych miast. Można go więc spotkać czasem w którejś z europejskich stolic na tarasie artystycznej kafejki lub w nowojorskiej East Village. Doświadczenia i obserwacje z podróży wykorzystuje w powieściach, zarówno historycznych, jak i współczesnych.

 

Tomasz Kołodziejczak (1967) – Pisarz, scenarzysta, wydawca, promotor kultury.
Debiutował w 1985 roku, od tego czasu opublikował 6 powieści i kilkadziesiąt opowiadań (m.in. cykle „Ostatnia Rzeczpospolita”, „Dominium Solarne”). Tworzył też gry planszowe i komputerowe, scenariusze komiksowe, teksty publicystyczne. Wielokrotnie nominowany do nagrody im. Janusza Zajdla, zdobył ją za powieść „Kolory sztandarów”. Jest też laureatem innych wyróżnień za działalność wydawniczą i promotorską (m.in. nagrody im. Papcia Chmiela i nagrody im. Janusza Christy z działania na rzecz komiksu w Polsce). W roku 2010 otrzymał odznakę „Zasłużony dla kultury polskiej” przyznaną przez Ministra Kultury Dziedzictwa Narodowego. W roku 2013 r. za zasługi na rzecz rozwoju kultury i za pielęgnowanie pamięci o najnowszej historii Polski został uhonorowany medalem Złoty Krzyż Zasługi. Jego powieści i opowiadania były tłumaczone na angielski, czeski, litewski, rosyjski, ukraiński. Od 1995 roku jest związany zawodowo z wydawnictwem Egmont Polska,
w którym m.in. od dwudziestu lat kieruje imprintem „Klub Świata Komiksu”, wydającym najpopularniejsze światowe komiksy.
Ukończył VI LO im. Tadeusza Reytana w Warszawie, studiował na wydziale Mechaniki Precyzyjnej Politechniki Warszawskiej. Interesuje się polityką, astronomią, historią, grami planszowymi. Grał w III lidze koszykówki w zespole AZS Politechnika Warszawska. Jest żonaty, ma dwie córki.

 

Jacek L. Komuda – to zawodowy pisarz i historyk, aktualnie na podyplomowych studiach doktorskich na Uniwersytecie Warszawskim. Specjalizuje się dziejach Rzeczypospolitej Szlacheckiej. Autor siedemnastu książek: dziewięciu powieści historycznych, marynistycznych i siedmiu zbiorów opowiadań których akcja rozgrywa się w XVII wieku, na morzach i oceanach oraz w XV-wiecznej Francji. Jego dzieła, bez przerwy wznawiane, sprzedały się w łącznym nakładzie ponad pół miliona egzemplarzy i cieszą się ogromną popularnością wśród polskich Czytelników.

Wierny prawdzie, nie stroni od brutalnych, mocnych kart historii. Inaczej niż Sienkiewicz woli pisać ku przestrodze niż ku pokrzepieniu serc. Wskrzesza dawne obyczaje, postaci, zapomniane miejsca. Bohaterowie to ludzie miotani namiętnościami, a nie papierowe ideały. Najważniejszym celem, jaki stawia sobie autor jest przybliżenie i spopularyzowanie wśród Czytelników historii Rzeczypospolitej szlacheckiej. Jako jeden z nielicznych ludzi pióra uczestniczy w rekonstrukcjach historycznych jako XVII-wieczny polski husarz, pancerny i Lisowczyk poznając w ten sposób realia dawnego pola walki.  Na własnym koniu przejechał pół Polski, spory kawałek Ukrainy i jeszcze większy Karpat wschodnich.

Najsławniejszą powieścią autora jest czterotomowy cykl Samozwaniec (Fabryka Słów: 2009-2013) opowiadający o wyprawie Polaków na Moskwę na początku XVII wieku oraz Banita (Fabryka Słów 2011) – mroczna i zaskakująca opowieść o miłości szlachcica – rębajły i pięknej kurtyzany. Najnowszym dziełem jest powieść Hubal – opowiadająca o losach legendarnego zagończyka i dowódcy, majora Henryka Dobrzańskiego, który we wrześniu 1939 roku nie złożył broni po przegranej wojnie.
Nakładem Fabryki Słów ukazały się także powieści: Wilcze gniazdo (2002), Bohun (2006) poświęcony największej klęsce Rzeczpospolitej w wojnach z Kozakami, Czarna szabla i Diabeł Łańcucki (2007) pokazujące wielokulturowe XVII-wieczne kresy Rzeczypospolitej. Galeony Wojny (2007) nawiązujące do walk polskie floty za czasów Zygmunta III Wazy i piracka Czarna bandera (2008) opisująca brutalny świat korsarzy i buntowników. Kolejne pozycje autora to Villon: Imię Bestii (2005) i Villon: Herezjarcha (2008) zbiory opowiadań  o Franciszku Villonie, francuskim poecie wyklętym żyjącym w XV wieku.

Autor jest stałym współpracownikiem tygodnika Do Rzeczy, gdzie prowadzi dział felietonów kulinarnych: Podróże kuchmistrza koronnego.
źródło fot.: https://fabrykaslow.com.pl


Radosław Lewandowski –  urodzony 26 maja 1968 roku w Płocku. Absolwent Wydziałów: Nauk Ekonomicznych i Zarządzania Uniwersytetu Warszawskiego.
Autor powieści:
„Yggdrasil Struny Czasu” – wydanej w 2013 roku Subtibus. W 2018 roku podpisana umowa na tłumaczenie i wydanie powieści w USA.
„Yggdrasil Exodus” – wydanej w 2014 roku przez wydawnictwo RW2010. W 2018 roku podpisana umowa na tłumaczenie i wydanie powieści w USA.
„Wikingowie Wilcze dziedzictwo” wydanej w 2016 roku Muza (Akurat)
„Wikingowie Najeźdźcy z Północy” wydanej w 2016 roku Muza (Akurat)
„Wikingowie Topory i sejmitary” wydanej w 2017 roku Muza (Akurat)
„Wikingowie Kraina Proroka” premiera 28 marca 2018 roku Muza (Akurat)
„Kuchnia pisarza” – premiera czerwiec 2018 r.
Autor opowiadań:
„Jak tygrys szablozęby pożarł moją przyszłość” – wydanego przez RW2010 w 2014 roku.
„Pieczęć na niebie” – wydanego przez RW2010 w 2014 roku.

 

Paweł Majka – urodzony w 1972 roku w Krakowie polski autor opowiadań i powieści fantastycznych. Pierwsze opowiadanie wydano mu drukiem w 1987 roku, w nagrodę za zajęcie 3 miejsca w konkursie Złotej Ostrogi organizowanym co roku przez „Świat Młodych”. Następne opowiadanie opublikował dopiero w roku 2006. Pracował w lokalnych mediach – prasie i rozgłośniach radiowych, później w jednej z ogólnopolskich telewizji. Współpracował z „Czasem Fantastyki” i internetowym magazynem „Creatio Fantastica”. Obecnie współpracuje ze „Smokopolitan” oraz blogiem poświęconym grom video GIKZ.pl. Opowiadania publikował w „Nowej Fantastyce”, SFHiF, F&SF Edycja Polska oraz antologiach wydawnictw Powergraph, Fabryka Słów, Genius Creations.
Jest autorem powieści: „Pokój Światów” (nominacja do Nagrody in. Janusza A. Zajdla w roku 2015, oraz Nagroda im. Jerzego Żuławskiego 2015), „Dzielnica Obiecana”, „Niebiańskie Pastwiska” (nominowana do nagrody Zajdla, otrzymała nagrodę im. Żuławskiego w roku 2016), „Człowiek Obiecany”, „Berserk” (nominowany do Żuławskiego 2018), „Wojny Przestrzeni” (nominowane do Zadla 2018 i Żuławskiego 2018).

 

Marcin Podlewski – miał zostać operatorem obrabiarek skrawających. Zdał jednak na filozofię, by wreszcie wylądować na studiach dziennikarskich. Nadal czuje jednak sentyment do smarów, zgrzebnych drelichów i noży kątowych tnących stal na śrubki. Debiutował sto lat temu na łamach magazynu LAMPA Pawła Dunina-Wąsowicza, by zapaść na kilka lat na twórczy stupor. Jak sam mówi, reset przeżył w trakcie pisania Happy END — swojej debiutanckiej powieści, mieszaniny horroru, fantastyki i postapo wydanej w 2013 roku. W tym samym roku opowiadaniem Edmund po drugiej stronie lustra (nominacja do Nagrody Zajdla 2013) wygrał konkurs na XXX-lecie Nowej Fantastyki. Do space opery przymierzał się długo. Przygotowanie pełnego researchu książki zajęło mu sporo czasu: poczynając od realnie istniejących galaktycznych map, przez całą strukturę opisywanego świata, po zagadnienia astronautyki kończąc. Tak powstał Skokowiec — pierwsza część tetralogii Głębia o świecie, w którym opanowana niegdyś przez ludzi Droga Mleczna została zniszczona niemal w stu procentach przez serię potwornych wojen, a nadprzestrzenne skoki przez tytułową Głębię mogą prowadzić do zgubnego w skutkach szaleństwa. Skokowiec był nominowany do Książki Roku 2015 Nowej Fantastyki, a kolejne tytuły serii – Powrót i Napór otrzymały nominację do książki roku serwisu Lubimy Czytać.
Seria Głębia to zdecydowanie jedna z największych niespodzianek w rodzimej fantastyce w ostatnich latach. Autor, po ukończeniu cyklu GŁĘBI bestsellerowym tomem Bezkres, pisze obecnie nową sagę fantasy o tytule Księga Zepsucia, której pierwszy tom pojawi się na rynku w 2019 roku. Autor mieszka z żoną, synkiem i Prozakiem: kociakiem antydepresyjnym, którego rodzina przygarnęła po stracie Nerwosola.

 

Łukasz Radecki – pisarz, redaktor, publicysta, recenzent, tłumacz, muzyk, nauczyciel. Przez lata pełnił funkcję zastępcy redaktora naczelnego serwisu Horror Online. Publikował w sieci i w czasopismach, m.in. Dzika Banda, Grabarz Polski, Carpe Noctem, Atmospheric Magazine, Playboy. Autor i współautor kilkunastu powieści i zbiorów opowiadań, m.in. „Królestwo gore”, „Miasteczko”, „Pradawne zło”, cykle „Bóg Horror Ojczyzna”, „Nienasycony” i „Zombie.pl”. Laureat kilku Złotych Kościejów oraz Nagrody Polskiej Literatury Grozy Im. Stefana Grabińskiego. Od niedawna pisze głównie dla dzieci i młodzieży, czego efektem są cykle „Jotka: Łowca Smoków” oraz „Plemiona”.
Od lat działa w różnych zespołach metalowych, z którymi regularnie nagrywa mało popularne płyty. Nagrywał również muzykę do filmów i gier komputerowych, np. „Rigor Mortis” czy „Serce teściowej”. Na co dzień uczy języka polskiego i historii w szkole podstawowej w Starym Polu, gdzie mieszka wraz z żoną i trójką dzieci.

 

Maciej Skowera – badacz baśni, literatury dziecięcej i młodzieżowej oraz popkultury. Doktorant
w Zakładzie Literatury Popularnej, Dziecięcej i Młodzieżowej w Instytucie Literatury Polskiej UW, absolwent kulturoznawstwa w Instytucie Kultury Polskiej UW. Członek Pracowni Badań Literatury dla Dzieci i Młodzieży UW, IRSCL (Międzynarodowego Towarzystwa Naukowego do Badań nad Literaturą Dziecięcą) i Polskiej Sekcji IBBY (Międzynarodowej Izby ds. Książek dla Młodych). Juror w konkursie „Książka Roku” PS IBBY w latach 2015–2016. Członek-założyciel i wieloletni prezes Koła Naukowego Baśni, Literatury Dziecięcej i Młodzieżowej i Fantastyki UW. Prowadzi konwersatoria ogólnouniwersyteckie i polonistyczne na temat utworów dla młodych odbiorców oraz zajęcia na studiach podyplomowych „Literatura i książka dla dzieci i młodzieży wobec wyzwań nowoczesności”. Współorganizator i uczestnik konferencji poświęconych literaturze dziecięcej i młodzieżowej, zwłaszcza fantastyce. Publikował artykuły naukowe m.in. w czasopismach „Creatio Fantastica. Zagadnienia i Problemy Fantastyki”, „Filoteknos. Literatura Dziecięca – Mediacja Kulturowa – Antropologia Dzieciństwa” i „Czy/Tam/Czy/Tu. Literatura Dziecięca i Jej Konteksty”. Współautor książki W kręgu baśni i fantastyki Studia o literaturze dziecięcej i młodzieżowej (2017) i współredaktor monografii Harry Potter. Fenomen społeczny – zjawisko literackie ikona popkultury (2014), Geografia krain zmyślonych. Wokół kategorii miejsca i przestrzeni
w literaturze dziecięcej, młodzieżowej i fantastycznej
(2016) oraz Czytanie menażerii. Zwierzęta w literaturze dziecięcej, młodzieżowej i fantastycznej (2016).
Profil z publikacjami na portalu academia.edu: https://uw.academia.edu/MaciejSkowera

 

©Magdalena Koziol

Michał Studniarek – urodzony w 1976 roku, mieszka w Warszawie. Absolwent historii na UW. Pisaniem zajął się na studiach, kiedy trafił na reaktywację warsztatów Klubu Tfurców. Miłośnik RPG i komiksów, współpracował z „Magią i Mieczem” (jest współautorem systemu „Wiedźmin: Gra Wyobraźni”) oraz miesięcznikiem „Fenix”. Obecnie bierze udział w kolejnej edycji warsztatów i pracuje nad kolejną powieścią.
Debiutował opowiadaniem „Ciche miejsce dla Alex” (Legenda 1/98). W antologii Klubu Twórców „Robimy rewolucję” (Prószyński i S-ka, 2000) pojawiło się jego opowiadanie „Gucio”. Publikował też na łamach „Clicka – Fantasy” opowiadania z cyklu „Necropolice” i w „Science Fiction”. W 2004 roku ukazała się jego pierwsza powieść „Herbata z kwiatem paproci” (Runa).W roku 2011 opowiadanie „Czas nie czeka na nikogo” zostało opublikowane w japońskiej antologii fantastyki krajów wschodnioeuropejskich, „Jikan wa daremo matte kurenai”, wydanej przez wydawnictwo Tokyo Sogensha. Publikował też w antologiach „Wolsung: Antologia” i „Ostatni dzień pary II”.

 

Jerzy Szufa – opowiadacz, filozof i animator. Pasjonuje się sztuką opowiadania, baśniami i bajkami. Członek grupy opowiadaczy „Grupa 501”. Uczestniczył w warsztatach opowiadaczy Jihad Darviche i Dan Yashinsky. Absolwent międzynarodowego kursu „Share the Right Story” na temat wykorzystania opowieści w edukacji.

więcej: http://opowiadacz.com/

 

 

Grupa „Literacki luz blues” powstała w 2017 r. aby spróbować nowej formy kontaktu z literaturą jakim jest czytanie performatywne, które jest czymś pośrednim między przedstawieniem teatralnym, a słuchowiskiem radiowym, granym i czytanym na żywo. Pierwszym czytanym tekstem był „Szpital w centrum” Grzegorza Babuli.
W tym roku zespół zmierzył się ze Stanisławem Lemem i jego „Czarną komnatą profesora Tarantogi”. Proces przygotowania  występu jest świetną zabawą dla jego uczestników i możliwością zmierzenia się z ciekawym doświadczeniem, jakim jest czytanie performatywne. Dla publiczności  to możliwość uczestniczenia w nowej formie prezentacji literatury.